Het nieuwe restaurant "CASY" in Crans-Montana is geopend. Interview met Caroline Ogi

In een tijd waarin de meeste restaurants sluiten zonder te weten wanneer of of ze überhaupt weer open kunnen, hebben Caroline Ogi en Sylvain Stefanazzi Ogi besloten het glas halfvol te zien en de gok te wagen. Op 22 december 2020, na 7 maanden werken, lanceerden ze CASY in Crans-Montana. Een nieuw restaurant openen in "normale tijden" is al een hele uitdaging. Is het gekkenwerk om er een te openen midden in een gezondheidscrisis? Passie voor het vak, positivisme en liefde kunnen bergen verzetten.

Caroline Ogi geeft ons het bewijs in dit interview!

HET VERHAAL

Een eigen restaurant hebben, een kinderdroom voor jou, Caroline?

Nee. De wens kwam met de jaren, en met mijn man Sylvain Stefanazzi Ogi. Ik droomde van een hotel in de bergen en om in de bergen te kunnen wonen, maar bovenal wilde ik skikampioen worden! Daarna waren het de toevalligheden van het leven en mijn ontmoeting met Sylvain die het mogelijk maakten om een droom waar te maken, een droom die is gerijpt sinds we samen zijn. Mijn 2 grootmoeders werkten al in de hotel- en restaurantwereld. Mijn grootmoeder van vaderskant was hoofdhuishoudster in een 5-sterrenhotel, van moederskant had ze een restaurant op het platteland van Bern. We waren altijd in dat restaurant in Kandersteg!

Wat vind je het leukste aan je werk?

Zonder twijfel het contact met mensen, elke dag nieuwe mensen ontmoeten, nieuwe culturen. Die interacties zijn waar ik van houd! Je moet van mensen houden als je dit werk kiest. Ik ben ook erg blij om in de bergen te wonen, tussen Crans-Montana waar we het restaurant hebben en Kandersteg waar we een chalet hebben.

Hotelier zijn is een baan voor 200%! Hoe laad je jezelf weer op?

Dit vak is een roeping! Ik ben meer een hotelier, maar voor de liefde... ook restaurateur. Het is belangrijk om een goede balans te hebben tussen werk en privéleven. Ik ga wandelen, langlaufen, skiën, toerskiën. De natuur is waar ik mijn kracht vandaan haal. Soms moet ik mezelf dwingen om naar buiten te gaan... maar dat doe ik, al is het maar voor een paar afdalingen om 15.00 uur.

HET RESTAURANT

Er is veel moed voor nodig om midden in een pandemie een restaurant te openen! Wat waren de grootste uitdagingen voor deze opening?

Onzekerheid is het moeilijkst te beheersen. We zijn in mei met dit project begonnen en het duurde 7 maanden. Gedurende deze hele periode wisten we niet of we open konden, wanneer we open konden, of er een nieuwe sluiting zou worden opgelegd... dit alles met 7 medewerkers. We worden geconfronteerd met een "onwerkelijke realiteit", we openen een restaurant en sluiten het dan weer... Met Sylvain zijn we erg positief en zien we het glas altijd halfvol. In de zomer van 2020 zeiden we tegen onszelf "we gaan ervoor, het komt ooit terug en we geloven erin", ook al stond de gastronomische tak op nul. Uiteindelijk openden we het restaurant op 22 december... en 5 dagen later moesten we sluiten!

Ik moet toegeven dat we soms gedemotiveerd zijn vanwege de moeizame communicatie van de autoriteiten. Het is een nieuwe situatie voor ons allemaal en kritiek leveren is makkelijk. Maar wat ik mis, is een politicus die de sector een beetje hoop geeft, die luid en duidelijk spreekt en ons vertelt "we komen er samen doorheen", die snel antwoord geeft op onze vragen.

Hoe laat je CASY toch draaien nu je verplicht bent het restaurant sinds afgelopen december tot eind februari te sluiten?

We hebben besloten om vanaf donderdagavond een afhaalservice op te zetten voor 4 dagen per week, met een dagschotel voor lunch en diner. Sylvain bereidt altijd gerechten die gemakkelijk op te warmen zijn. We hebben een klein tijdelijk chalet op straat geplaatst, vlak voor ons restaurant. Hier kunnen klanten hun maaltijden bestellen en afhalen, naast de dagschotel ook een selectie pizza's, gebak, glühwein en gin-thee.

Voor ons is het een kleine bezigheid die ons vooral in staat stelt om contacten te leggen met mensen, want we moeten onszelf nog bekendmaken. Open blijven met deze afhaaloptie is ook goed voor het moreel! Leden van de lokale gemeenschap bellen zelfs van tevoren om te vragen wat er de volgende week op het menu staat, daar worden we blij van!

Wat is het concept van CASY?

We wilden vooral een plek creëren waar we elkaar ontmoeten, waar we ons goed voelen. In onze communicatie hebben we nergens het woord restaurant gebruikt! Het is een plek waar je naartoe komt met vrienden, voor de lunch, alleen om te werken, met je familie of als koppel voor een romantische maaltijd. We willen een echte ontmoetingsplek creëren. De decoratiestijl is een mix tussen alpine en stedelijk, hout met meer industriële materialen. We hebben het geluk gehad veel te reizen en restaurants over de hele wereld te bezoeken, in NY, Bora Bora, Dubai, Sao Paulo, Muscat, enz. We hebben overal ideeën opgedaan en we lieten ons ook inspireren door onze professionele ervaringen uit het verleden. Sylvain werkte lange tijd in het Lausanne Palace, we hebben samen hotels gerund in Zermatt en Wengen. We waren het allebei roerend eens over de stijl die we wilden!

Wat zijn de specialiteiten van chef Sylvain?

Marktkeuken met Italiaanse invloeden, want Sylvain is half Italiaans! We respecteren ook enorm de seizoensgebondenheid, we gaan in de winter geen aardbeien voorstellen. Er zijn ook gerechten geïnspireerd op onze reizen. Ook al hebben we een carnotzet in het restaurant, we bieden geen traditionele kaasgerechten aan. Ons menu is kort, we veranderen het liever vaak. Er zijn klassiekers die altijd terugkeren op de kaart, zoals tartaar, Parijse biefstuk en enkele vegetarische gerechten. Ik hou erg van de tartaar die Sylvain maakt. Hij beheerst wild echt heel goed. Voor zijn risotto met citrusvruchten zou ik 's nachts wakker worden! Ik ben dol op de CASY-ijskoffie met stukjes meringue, hij heeft zijn geheime recept...

Wat zijn de uitdagingen in verband met het feit dat je in een vakantieoord zit?

Er is geen echte uitdaging of verschil, want Crans-Montana heeft het hele jaar door 10.000 inwoners. We werken niet alleen voor vakantiegangers en toeristen, de lokale bevolking die hier het hele jaar door woont, is erg belangrijk voor ons. Ons doel is echt om er voor hen te zijn.

Hoe selecteer je je leveranciers?

We kiezen degenen die de juiste kwaliteit en een goede prijs-kwaliteitverhouding bieden en met wie we een goede samenwerking hebben. We hebben allebei het geluk dat we al 20 jaar in de branche werken en we weten bij wie we moeten zijn. Sylvain doet de bestellingen en kent elke leverancier persoonlijk, sommigen van hen zijn vrienden geworden. Het is erg belangrijk dat we weten waar de producten vandaan komen.

DE THEE

Wat is je favoriete thee?

English Breakfast. Ik heb een jaar in Engeland gewoond en mijn hospita hield van thee. Ze zei vaak tegen me: "zullen we samen een English Breakfast drinken?". Ik heb Newby's Lemon & Ginger ontdekt, wat ik uitstekend vind. Ik drink English Breakfast uit traditie, en Ginger & Lemon uit nieuwsgierigheid!

Op welk moment van de dag drink je het liefst thee?

's Ochtends.

Met suiker?

Nee, ik heb in Engeland leren thee drinken zonder suiker bij deze dame over wie ik je vertelde. Maar ik voeg wel melk toe!

Met welke zoetigheden moet je thee serveren?

Een lekker sneetje geroosterd brood, gebakken door mijn man in de CASY-pizzaoven!

ACHTER DE SCHERMEN

Je favoriete skipiste in Crans-Montana?

Achter Bella Lui, de Zabona!

Wat neem je mee om te knabbelen in je zakken voor een dagje skiën?

Een Ovomaltine-reep en gedroogd fruit, vooral vijgen.

Het beste terras om weer op krachten te komen tijdens een dag skiën?

Ik hou erg van dat in Chetzeron met het adembenemende uitzicht over de hele vallei, van Brig tot Martigny!

In Zermatt ben ik dol op het restaurant Chez Vrony met het uitzicht op de Matterhorn, een mythische plek op de pistes!

Als je geen hotelier/restaurateur was geweest, wat was je dan geweest?

Een ambassadeur of... een skiër!

Wat zijn je 3 "insidertips" in Crans-Montana?

1. Het meer van La Moubra met zijn leuke restaurant "La Plage".

2. De hardlooproute door de bossen en tot aan het meer van Miriouges.

3. De bergweide van Aprili en het uitzicht vanaf daar, magisch!